ေက်ာင္းဒကာကုိပဲ စိတ္ဆုိးရမလား
မုိးကုိပဲ စိတ္ထြက္ရမလား
ေက်ာင္းပ်က္ကုိပဲ စိတ္ခ်ဥ္ရမလား
သက္ညိဳ
ကုိခ်င္း ။ ေဟ့လူ။ ေဟ့လူ။ လႊတ္ၿပီတဲ့ဗ်။
ကုိမင္း ။ သိၿပီးပါၿပီဗ်ာ။
ကုိခ်င္း ။ ခင္ဗ်ားကလည္း။ တစ္ခ်ိန္လုံး ဒီအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးဖုိ႔ကိစၥကုိပဲ ေျပာေနၾကၿပီး၊ တကယ္လႊတ္ေတာ့လည္း ခင္ဗ်ားတုိ႔က ၀မ္းပန္းတသာလည္း မရွိပါလား။ အက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးတာ မေကာင္းဘူးလား။
ကုိမင္း ။ အက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးတာ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခုလုိလႊတ္ေပးတာေတာ့ ၀မ္းသာအားရ ျဖစ္စရာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ထင္တာပဲ။
ကုိခ်င္း ။ ဘာေတြ ျဖစ္ေနလုိ႔လဲ။
ကုိမင္း ။ ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ေနသူေတြ လႊတ္ေပးတာကုိ ျပည္သူေတြက ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတာ မဟုတ္လား။
ကုိခ်င္း ။ အခု အဲဒီလုိ လူေတြမပါဘူးလား။
ကုိမင္း ။ အဲဒီလုိလူေတြထဲက ထင္ရွားတဲ့သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မပါဘူး။
ကုိခ်င္း ။ ေနဦးဗ်။ ခုဟာကက ပထမအသုတ္လုိ႔လည္း ေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ပထမအသုတ္မွာ အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္သူမ်ားနဲ႔၊ မက်န္းမမာသူမ်ားကုိ ဦးစားေပးလႊတ္တယ္လုိ႔ ဆုိတာကုိး။ ဒီေတာ့ ထင္ရွားသူေတြ၊ က်န္တဲ့သူေတြကုိ ေနာက္အသုတ္ေတြမွာ လႊတ္ေပးမယ္ဆုိတဲ့ သေဘာလားမွ မသိတာ။
ကိုမင္း ။ ေနာက္အသုတ္မွာ လႊတ္ေပးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေကာင္းပါေလ့။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ။ ဒါမ်ဳိးဆုိတာ အစုိးရရဲ႕ ေစတနာကုိ ျပသဖုိ႔ျဖစ္တာမုိ႔၊ ထင္ရွားသူေတြ၊ ျပည္သူလူထုက ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကသူေတြကုိ ဦးစားေပးၿပီး အမ်ားအျပား လႊတ္ေပးသင့္တယ္လုိ႔ ထင္တာပဲ။
ကုိခ်င္း ။ ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္တယ္ေနာ္။ က်ေနာ္တုိ႔ရပ္ကြက္ထဲက အေဒၚႀကီးေတြကေတာ့ လႊတ္ေပးလုိက္ၿပီလုိ႔ စၾကားတုန္းက အရမ္းေပ်ာ္ေနၾကၿပီး ဟုိတစ္ေယာက္မပါဘူး။ ဒီတစ္ေယာက္လည္း မပါေသးဘူးလည္းဆုိေရာ ဆက္ေတာင္ မေမးေတာ့ဘူး။
ကုိမင္း ။ အင္း၊ အဲဒါေျပာတာေပါ့။
ကုိခ်င္း ။ သာမန္ျပည္သူလူထုေတြ အဖုိ႔ေတာ့ ဟုတ္တာေပါ့။ ဘယ္ေက်နပ္ပါ့မလဲ။ ခင္ဗ်ားတုိ႔လုိ ႏုိင္ငံေရးစိတ္ရွိတဲ့ သူေတြအဖုိ႔ေတာ့ ဒါကုိအက်ဳိးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ စဥ္းစားၿပီး လက္ခံသင့္တယ္ မဟုတ္လား။
ကုိမင္း ။ က်ဳပ္တုိ႔က ျပည္သူလူထု ခံစားခ်က္ကို ဘယ္ႏွယ့္လုပ္ပစ္ပယ္လုိ႔ ရပါ့မလဲဗ်ာ။ အက်ဳိးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ဆုိတာ ျပည္သူလူထုကုိ ဘယ္ေလာက္ အက်ဳိးျပဳတယ္။ ဘယ္ေလာက္ စိတ္ခ်မ္းသာေစလဲဆုိတဲ့ အက်ဳိးအေၾကာင္းကို ဆင္ျခင္ရတာဗ်။
ကုိခ်င္း ။ ျပည္သူလူထုက၊ ဦးပုညေမတၱာစာထဲကလုိ "ေက်ာင္းဒကာကုိလည္း စိတ္မဆုိး၊ မုိးကုိလည္း စိတ္မထြက္၊ ေက်ာင္းပ်က္ကုိလည္း စိတ္မခ်ဥ္၊ ကံကုိပင္ စိတ္နာ၍ " ဆုိသလုိျဖစ္ေနၾကသဗ်။ ကံကုိပဲ ပုံခ်ေနရေတာ့သဗ်။
ကုိမင္း ။ ေက်ာင္းဒကာကုိလည္း စိတ္မဆုိးရဲလုိ႔ ထင္တယ္။ မုိးကုိလည္း စိတ္ထြက္လုိ႔မွ မရတာကိုး။ ေက်ာင္းပ်က္ကုိလည္း ဘယ့္ႏွယ္ျပန္တည္ေဆာက္ရမယ္မွန္း မသိေတာ့ ကံကုိပဲ ပုံခ်ရတာ ျဖစ္ေပမေပါ့။ အမွန္ကေတာ့ အစုိးရမွာ လုပ္ပုိင္ခြင့္လည္း ရွိၿပီး၊ ေစတနာလည္း ရွိပုံရလုိ႔ က်ဳပ္တုိ႔အားလုံးက ေထာက္ခံၾကေတာ့ မလုိျဖစ္ေနတာ မဟုတ္လား။ ခုေတာ့ တစ္မ်ဳိးျဖစ္ကုန္ၾကတာေပါ့။
ကုိခ်င္း ။ ဒါေပမဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အစုိးရနဲ႔ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးၾကတဲ့အထဲမွာ ဒီလုိယုံၾကည္ခ်က္အက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးေရး ကိစၥက ေရွ႕တန္းက ပါေနတာပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကုိယ္တုိင္ကလည္း ေက်နပ္အားရမႈ ရွိတယ္ဆုိေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က က်န္ေနေသးတာ မဟုတ္လား။
ကိုမင္း ။ ဒီလုိဗ် ကုိယ့္လူရဲ႕။ ဘယ္လုိပဲ ေဆြးေႏြးၾက၊ သေဘာတူညီခ်က္ေတြ ရၾကတယ္ဆုိေပမယ့္၊ လက္ေတြ႕ကိစၥေတြကုိ မသိက်ဳိးကၽြံျပဳလုိ႔မရတာ အမွန္ပဲ။ အမ်ားျပည္သူဆုိတာ စိတ္ကူးယဥ္ကမ႓ာထဲမွာ မေနၾကဘူး။ မေနႏုိင္ၾကဘူးေလ။ လက္ေတြ႕ရင္ဆုိင္ေနရတာေတြနဲ႔ပဲ အားလုံးကုိ ဆုံးျဖတ္ၾကမွာပဲ။
ကုိခ်င္း ။ ဒါကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေရာ သိပါ့မလား။
ကုိမင္း ။ သိပ္သိမွာေပါ့။ သူက ျပည္သူလူထုနဲ႔ ကင္းကြာၿပီး ေနလုိ႔မရတဲ့ သူပဲဟာ။ ဒီေတာ့ သူလည္း ေဆြးေႏြးစရာျဖစ္ျဖစ္၊ ေတာင္းဆုိစရာျဖစ္ျဖစ္၊ တစ္စုံတစ္ရာ အစိုးရနဲ႔ လုပ္စရာရွိလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒီလုိမွ မဟုတ္ဘူးဆုိရင္ ျပည္သူလူထုအေနနဲ႔ အစိုးရကုိေရာ၊ အစုိးရနဲ႔ ေဆြးေႏြးသေဘာတူညီမႈ ရေနတာကိုပါ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေတြးလာၾကလိမ့္မယ္ မဟုတ္လား။
ကုိခ်င္း ။ မေျပာတတ္ေတာ့ဘူးဗ်ာ။ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ ေပ်ာ္ရေတာ့မလုိလုိ၊ ဒုံရင္းဒုံရင္းကုိပဲ ျပန္သြားရေတာ့မလုိလုိ ျဖစ္ေနတာ အမွန္ပဲ။
ကုိမင္း ။ အဲဒါေျပာတာေပါ့။ ျပည္သူ႔ခံစားခ်က္က အဲဒီလုိျဖစ္ေနတာေလ။
ကုိခ်င္း ။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ နည္းနည္းေတာ့ က်န္ေသးတယ္ မဟုတ္လား။ အဲဒါက ေနာက္ထပ္ အက်ဥ္းသားေတြလႊတ္တဲ့ အသုတ္မွာ ထင္ရွားတဲ့ ယုံၾကည္ခ်က္ အက်ဥ္းသားေတြကုိ လႊတ္ေပးမယ္ဆုိရင္ေရာဗ်ာ။
ကုိမင္း ။ အဲဒီလုိလႊတ္ေပးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံတည္ေဆာက္မယ့္ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ရွိေနေသးတယ္လုိ႔ ဆုိရမွာေပါ့။
ကုိခ်င္း ။ အဲဒီလုိျဖစ္လာေအာင္ က်ေနာ္တုိ႔က ဘာလုပ္ရမလဲ။ အစုိးရဆီကုိ ဒါမွမဟုတ္၊ သမၼတႀကီးဆီကို ျပည္သူလူထုရဲ႕ ေမတၱာရပ္ခံခ်က္ တင္ရမလား။
ကုိမင္း ။ ျပည္သူလူထုက အၿမဲတမ္းေမတၱာရပ္ခံေနတာပဲ။ ဒါကုိ အစိုးရလည္း မသိတာမဟုတ္ပါဘူး။ တကယ့္ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံ ထူေထာင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့၊ ဒီလမ္းေၾကာင္းကုိ မျဖစ္မေနေလွ်ာက္ရမွာပဲ။ ဒီလုိ ယုံၾကည္ခ်က္ အက်ဥ္းသားေတြကုိ မလႊတ္ေပးဘဲနဲ႔ ဒီမုိကေရစီဆုိတာ ျဖစ္မလာႏုိင္ဘူးေလ။ မဟုတ္ဘူးလား။
၁၄၊ ေအာက္တုိဘာ ၂၀၁၁။
ျပည္သူ႔ေခတ္ဂ်ာနယ္ အတြဲ ၂၊ အမွတ္ ၆၅။
